Adolphe Milich (Tiszne 1884 - Paryż 1964)
Adolphe Milich był francusko-polskim malarzem i rysownikiem École de Paris. Urodził się w Tishne w 1884 roku. Od 13 roku życia pracował jako malarz listów. Po bankructwie ojca przeniósł się do Łodzi, aby wesprzeć finansowo rodzinę, gdzie został nauczycielem i odkrył świat sztuki. W latach 1902-1904 Milich studiował w Beaux-Arts w Warszawie, a następnie w Monachium, pobierając lekcje u malarza Frantza Von Stucka. Następnie poznał Pascina. Następnie malarz wyjechał do Włoch (Rzymu, Florencji i Wenecji), gdzie zarabiał na życie sprzedając rysunki innym artystom, którzy je podpisywali. Odwołany do Warszawy na czas służby wojskowej, został zwolniony i w 1909 roku wyjechał do Paryża. Tam odwiedzał pracownię Castelucho. W 1910 roku artysta wyjechał do Madrytu, a rok później powrócił do Rzymu. W 1915 roku wyjechał do Lugano w Szwajcarii. Po powrocie do Paryża w 1920 roku zamieszkał w dzielnicy Montparnasse. Regularnie odwiedzał Sanary do 1927 roku, a następnie La Ciotat w 1931 roku. Kiedy wybuchła wojna, Milich udał się do Saint-Tropez, a następnie w 1942 roku do Szwajcarii. Pod koniec wojny powrócił do Paryża. W 1951 r. wyjechał do Izraela. Zmarł w Paryżu w 1964 roku.
Milich studiował wielkich mistrzów, których technikę podziwiał. Artysta był również kolekcjonerem, szczególnie ceniąc Degasa oraz rzeźbiarzy Charlesa Despiau i Jacquesa Loutchansky'ego. We wczesnych latach tworzył wiele portretów społecznych, ale jego ulubionym tematem był śródziemnomorski krajobraz. W Montparnasse przyjął bardziej ekspresjonistyczny styl, przerywany jaskrawymi kolorami.
Milich wziął udział w Międzynarodowej Wystawie w Paryżu w 1937 roku, gdzie otrzymał brązowy medal. Musée du Jeu de Paume nabyło prace artysty w 1934 roku. Jego prace są obecnie przechowywane w kilku francuskich muzeach oraz w muzeum Milicha w Lugano.