Nicolas Sinezouboff

Nicolas Sinezouboff to rosyjski malarz Szkoły Paryskiej. Urodził się w Moskwie w 1881 roku i studiował malarstwo, rzeźbę i architekturę w Moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury w latach 1912–1917. Należy do pokolenia artystów rosyjskich głęboko naznaczonych badaniami awangard rosyjskich i europejskich początku XX wieku.

W 1919 roku artysta został wybrany do wykonania okładki awangardowego czasopisma „Twórczość”, wydawanego w Moskwie. W następnym roku wziął udział w „Wystawie Czterech” obok Wassilego Kandinskiego (1866–1944), Aleksandra Rodczenki (1891–1956) i Warwary Stiepanowej (1894–1958). W 1921 roku wystawiał ze Stowarzyszeniem Młodych Artystów Moskwy. Opuścił Rosję w 1922 roku, przebywał przez pewien czas w Berlinie, zanim osiadł na stałe w Paryżu, gdzie kontynuował całą swoją karierę.

Nicolas Sinezouboff rozwijał swój własny, niepowtarzalny język malarski, nacechowany wpływami kubizmu, ekspresjonizmu i twórczości Paula Cézanne’a (1839–1906). Nicolas Sinezouboff świadczy o wpływie awangard rosyjskich, jednocześnie rozwijając własną ekspresję. Jego malarstwo wyróżnia się rygorystyczną konstrukcją przestrzeni i brył, połączoną z ekspresyjną fakturą i paletą o intensywnych barwach. W trakcie swojej kariery wyróżniał się w portrecie, pejzażu, martwej naturze oraz tworzył liczne sceny wnętrz.

Dzieła Nicolasa Sinezouboffa są obecnie przechowywane w kilku kolekcjach publicznych i prywatnych we Francji, Rosji i Europie, co świadczy o uznaniu jego twórczości.

Nicolas Sinezouboff zmarł w Paryżu w 1956 roku.