Vasyl Khmeluk

Vasyl Khmeluk (Berezivka 1903 – Paryż 1986)

Vasyl Khmeluk to ukraiński malarz i rysownik Szkoły Paryskiej. Urodził się na Ukrainie we wsi Berezivka; jego ojciec pracował w finansach i zachęcał go do rozwijania talentów artystycznych. W latach 1921–1923 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Władysława Jarockiego. W latach 1923–1928 Vasyl Khmeluk studiował filologię na Uniwersytecie Karola w Pradze. W tym czasie opublikował trzy tomiki poezji w języku ukraińskim. W 1928 roku Vasyl Khmeluk osiadł na Montmartre; poświęcił się całkowicie malarstwu i wykonywał kopie w Luwrze. Był silnie związany z ukraińskimi artystami mieszkającymi w Paryżu i wysyłał swoje prace na wystawy we Lwowie. W 1935 roku malarz poznał Ambroise’a Vollarda, który polecił go marszandom Wollmanowi i Zborowskiemu.
Twórczość artysty spotkała się z uznaniem paryskiej krytyki: „U Khmeluka jest autentyczna gwałtowność. Czuje się tu, że zaangażowany jest człowiek, a ta obfita materia, te rygorystyczne efekty świetlne, ta szybka, zwięzła, a czasem tragiczna wizja wyrażają piękny temperament liryczny” – fragment z Le Méridien, 2 listopada 1945.

Jako malarz pejzaży Vasyl Khmeluk był przyciągany przez Midi, Bretanię, brzegi Loary, Paryż z jego nabrzeżami Sekwany i Montmartre. Martwe natury i bukiety kwiatów również przyciągały całą jego uwagę. Młode kobiety, dzieci i klauni pozostali jego ulubionymi modelami w sztuce portretu.
Vasyl Khmeluk jest kolorystą; kolory są głębokie, mocne, modulują intensywność kompozycji. Pociągnięcie pędzla jest nerwowe, gwałtowne, ekspresyjne; wpływ Maurice’a de Vlamincka i Soutine’a jest odczuwalny. Impast jest obfity, jego portrety są ekspresyjne, pejzaże pełne ruchu, a martwe natury żywe.

Vasyl Khmeluk brał udział w Salonie Jesiennym w 1928 roku.
Wiele wystaw zostało mu poświęconych w Paryżu: galeria Jeune Europe (1931), galeria Marcel (1933), galeria Wolman (1935), galeria Defrene (1936), galeria A. Poyet (1937, 1939), galeria Saint-Germain (1942), galeria Durand-Ruel (1943, 1945, 1947, 1951, 1955, 1956, 1960, 1967), galeria Chabanon (1945), galeria Allard (1946), galeria Jourdain (1950); w Nowym Jorku: galeria Durand-Ruel (1943, 1946, 1948), galeria Hutton (1962); w Londynie: galeria Storran (1938); w Genewie: galeria Benador (1949); w Bernie: galeria Marbach (1949); w Monachium: galeria Schöninger i w Kolonii: galeria Abels (1969). Jego dzieła znajdują się w kolekcjach Muzeum we Lwowie, w Kijowie, w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Paryżu, w Muzeum Sztuk Pięknych w Lucernie i w Zurychu.